Sław języku tajemnicę (przed tak wielkim)

Sław języku tajemnicę Ciała i Najdroższej Krwi
którą jako łask krynicę, wylał w czasie ziemskich dni
Ten co Matkę miał Dziewicę, Król narodów godzien czci.

Z Panny czystej narodzony, posłan zbawić ludzki ród,
Gdy po świecie, na wsze strony, ziarno słowa rzucił w lud,
Wtedy cudem niezgłębionym, zamknął swej pielgrzymki trud.

W noc ostatnią przy wieczerzy, z tymi, których braćmi zwał,
Pełniąc wszystko jak należy, czego przepis prawny chciał,
Sam dwunastu się powierzył i za pokarm z rąk swych dał.

Słowem więc, Wcielone Słowo, chleb zamienia w Ciało Swe.
Wino Krwią jest Chrystusową, darmo wzrok to widzieć chce.
Tylko wiara Bożą mową, pewność o tym w serca śle.

Przed tak wielkim Sakramentem upadajmy wszyscy wraz,
Niech przed Nowym Testamentem, starych praw ustąpi czas.
Co dla zmysłów niepojęte, niech dopełni wiara w nas.

Bogu Ojcu i Synowi hołd po wszystkie nieśmy dni.
Niech podaje wiek wiekowi hymn tryumfu, dzięki, czci.
A równemu im Duchowi niechaj wieczna chwała brzmi. Amen.