Panie dobry jak chleb
C d G
Panie dobry jak chleb,
a d G
bądź uwielbiony od swego Kościoła.
C e d C
Bo Tyś do końca nas umiłował,
G C
do końca nas umiłował.
C d G
1 Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył, Panie,
d G D G
byśmy do nieba w drodze nie ustali.
G7 C G e
Tyś stał się Manną wędrowców przez ziemię,
G C G
dla tych co dotąd przy Tobie wytrwali.
2 Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty,
bo łan dojrzewa, pachnie świeżym chlebem.
Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem,
a Chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.
3 Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi,
Jeśli spełnimy co nam przykazałeś.
Cóż my bez Ciebie, Panie, uczynimy?
Ty naszym Życiem i Oczekiwaniem.
4 Tyś za nas życie swe oddał na krzyżu,
a w znaku Chleba w świątyniach zostałeś.
I dla nas zawsze masz otwarte Serce,
bo Ty do końca nas umiłowałeś.